Beerenburg is halverwege de 19e eeuw ontstaan uit huisvlijt van caféhouders. Vroeger zag men vooral in de noordelijke provincies een glazen pot op het buffet staan. Het mengsel bestond uit Brandewijn of Jenever, waaraan allerlei kruiden waren toegevoegd. De eerste naam die aan dit brouwsel werd gegeven was Kruidenbitter. In Friesland kreeg het al snel de naam Beerenburg, nadat de Amsterdamse kruidenspecialist Hendrik Beerenburg massaal zijn kruiden via de apotheker aanbood. Beerenburg werd veelal door schippers gedronken en zodoende als schippersdrankje betiteld.
De basis van de drank bestaat uit neutrale alcohol waarop tal van kruiden zoals Gentiaanwortel, Jeneverbes en Laurier gedurende een bepaalde tijd worden getrokken. De kleur is licht tot donkerbruin en het alcoholpercentage is tenminste 30%.
Beerenburg wordt veelal in het noorden en bij de watersport geconsumeerd. Hij wordt meestal puur en gekoeld gedronken uit een borrelglas. Sommige mensen voegen een lepeltje bruine suiker toe. Beerenburg kan ook uitstekend in longdrinks verwerkt worden.
