Rond 1900 begon men bij de bereiding van Jenever zuivere graanalcohol van 96% te gebruiken, terwijl voor die tijd de basis van de Jenever altijd uit Moutwijn bestond. De zuivere graanalcohol, was veel neutraler van smaak en geur dan Moutwijn en zo ontstond er een heel ander type Jenever.
De nieuwe Jenever werd Jonge Jenever genoemd en won snel aan populariteit. De oorspronkelijke Jenever werd daardoor Oude Jenever. De benamingen jong en oud hebben dus niets te maken met leeftijd maar met de receptuur en de bereidingswijze.
Verschillen tussen Oude en Jonge Jenever
Er zijn 5 verschillen tussen Oude en Jonge Jenever:
- Oude Jenever bevat naar verhouding meer Moutwijn.
- Bij de bereiding van Oude Jenever worden meer jeneverbessen gebruikt.
- Oude Jenever is licht gezoet.
- Oude Jenever is ivoorachtig van kleur.
- Oude Jenever heeft soms een hoger alcoholpercentage.
Als basis voor de Jonge Graanjenever dient een mengsel van zuivere graanalcohol, Moutwijn en een kruidendistillaat, gedistilleerd uit o.a. de Jeneverbes, de Angelicawortel, en het St. Janskruid.
Een typerende smaak
Er kunnen bestanddelen toegevoegd en/of weggelaten worden. Zo heeft elk merk Jonge Jenever zijn eigen samenstelling en dus ook zijn typerende smaak. Jonge Jenever is helder, ongezoet en heeft een alcoholpercentage van minstens 35%. Het wordt puur, met ijs of gemixt met o.a. cola gedronken, meestal koel. In sommige streken van het land wordt er een theelepel suiker in het glas gedaan.
Sinds 1900 wordt er naast Graanjenever ook Jenever, bereid met alcohol gedistilleerd uit suikerbieten. Beiden worden als Jonge Jenever verkocht, waarbij de toevoeging "graan" uitsluitend voorbehouden is aan Jenever die uit graanalcohol bereid is.
